Tadeusz Steblik

Tadeusz Steblik urodził się 06 04 1914 roku w Żywcu. Był młodszym bratem ppłka Władysława Steblika.

Od stycznia 1937 roku do 10 września 1938, został powołany do wojska w celu odbycia służby zasadniczej w 5 batalionie Pancernym w Krakowie. Służbę zakończył w stopniu plutonowego.

Po przeniesieniu do rezerwy, rozpoczął pracę w kopalni „Janina” w Libiążu. W latach 1938 – 1939 ukończył szkołę mistrzów maszynowych w Bielsku-Białej. Zaraz po ukończeniu szkoły, w wyniku mobilizacji w dniu 29 sierpnia 1939, udał się do swej macierzystej jednostki w Krakowie Dąbiu, do 5BP.

Podczas kampanii wrześniowej plutonowy Tadeusz Steblik walczy w ze swoją jednostką będącą w składzie Armii „KRAKÓW”.  Podczas tej kampanii bierze ofiarny udział w potyczkach pod Zamościem i Chełmem.

Po kapitulacji Armii Kraków, z bronią w ręku wraz z wojskiem, przekroczył granicę polsko-węgierską. Po przekroczeniu granicy został internowany Tapiogogie na Węgrzech. Przebywa tam do kwietnia 1940 roku. Następnie zostaje przeniesiony do stalagu Kaiserisch Bruch w Austrii. Stalag był obozem pracy przymusowej. Potem Tadeusz Steblik został przeniesiony do Niemiec, do pracy przymusowej, gdzie przebywa do sierpnia 1940 roku.

Kopalnia Janina w czasie okupacji, kierowana przez Austriaka  Ladislaua Franza Trenczaka zgodnie z jego pomysłem rozpoczęła starania o zatrudnianie jeńców wojennych do pracy pod ziemią. W kopalni zorganizowano obóz pracy. Pierwotnie zorganizowano „komando pracy jeńców wojennych E-562 kopalnia Janina„, które było zasilane jeńcami ze stalagu VIII B w Zabrzu. W 1943 przekształcono jeniecki obóz pracy, w obóz pracy przymusowej „obóz pracy kopalnia Janina”. Podlegał on formalnie obozowi koncentracyjnemu w Oświęcimiu.

Kierownictwo kopalni czyniło starania ściągnięcia Tadeusza Steblika z Niemiec do Libiąża. Po skutecznych staraniach, wrócił do pracy, jako elektromonter, pod ziemią.

Po wojnie, po wyzwoleniu awansował na Sztygara Działu Maszynowego i Urządzeń Elektrycznych. Potem od 1950 roku pracował w kopalni „EMINENCJA” (GOTWALD) w Katowicach.

W roku 1954 ukończył studia wyższe, uzyskując tytuł inżyniera elektryka a w 1963 roku uzyskał dyplom inż. górniczego pierwszego stopnia.

W wyniku ciężkiej choroby zmarł w dniu 22 stycznia 1968 roku. Spoczął na cmentarzu Przemienienia Pańskiego w Żywcu.